Actualiteit .Net

mei 20, 2008

Com·wonen, schoolvoorbeeld van slecht beleid

Geplaatst onder: Opinie, Voorpagina — Jaap @ 8:11 am

We nemen vandaag een kijkje in de wijk Vreewijk, een rustige familiewijk in Rotterdam Zuid. Wat opvalt is hoe rustig, verzorgd en groen de wijk eruitziet. Een flink contrast met de lange, hectische en zeer multiculturele winkelstraten die zich op loopafstand bevinden. Bewoners voelen zich prettig in de wijk, mensen gaan op een buitengewoon vriendelijke manier met elkaar om en voelen zich meer dan thuis in dit “tuindorp”. Woningbouwvereniging Com·wonen maakte in juli 2006 een einde aan de rust in Vreewijk toen het een brief stuurde waarin kortweg vermeld stond dat de woningen aan de noordgrens van de wijk plaats zouden moeten maken voor zogenaamde ouderenwoningen.

De brief van Com·wonen werd, zoals zo vaak in deze situaties, door de bewoners met veel tegengeluid ontvangen. Waar een enkeling (misschien wel uit angst) besloot de karige tegemoetkoming in verhuisgelden aan te nemen en te verhuizen, is een aanzienlijke groep mensen in de betreffende woningen gebleven waar het was. Velen woonden al jaren op de Bree of Maarland en zagen het als hun roeping om dit prachtige stukje Rotterdam te beschermen tegen een eventuele sloop. Niemand zal ontkennen dat een aantal huizen het nodige onderhoud kan gebruiken, maar een groot deel van de huizen is nog lange tijd prima bewoonbaar, althans, dat vinden de bewoners. Com·wonen geeft aan dat de staat van het merendeel van de woningen dusdanig slecht is dat renoveren geen optie meer is.

Wie goed naar Com·wonen luistert, zal zich beseffen dat hier een organisatie spreekt die haar eigen doelstellingen uit het oog verloren is en nog slechts één doel voor ogen heeft: slopen. Wie goed op heeft gelet, ziet ook dat Com·wonen niet zal stoppen als het haar zin krijgt. Maar liefst 1400 woningen moeten plaats gaan maken voor duurdere nieuwbouw. Een korte rondleiding door de wijk is genoeg om je te beseffen dat dit niet het werk is van de organisatie die zij pretenderen te zijn. Te weten een organisatie die met haar huurders samenwerkt, een organisatie die betaalbare woningen levert, een organisatie die zorgdraagt voor een goede leefomgeving.

Nee. Dit is het werk van een organisatie die in een wereld waar zij te maken krijgt met complexe besluitvorming, keer op keer stukloopt op fundamentele stappen in het besluitvormingsproces. De doelstellingen zijn samen met de belangen van verschillende essentiële actoren overboord gegooid, van zorgvuldige analyse op basis van logisch gekozen criteria is geen sprake meer en tot overmaat van ramp vergrijpt Com·wonen zich inmiddels aan een schoolvoorbeeld van oogkleppenbeleid: het heeft een middel tot doel verheven. Centraal staat niet meer de leefkwaliteit in de wijk Vreewijk, maar de vraag die Com·wonen zich lijkt te stellen is nu hoe het zo snel mogelijk alle bewoners uit hun woning weet te verjagen en over kan gaan tot sloop.

De bewoners ogen, in tegenstelling tot wat deze tekst misschien doet vermoeden, overigens bepaald niet machteloos. Alles wordt in het werk gesteld om zo veel mogelijk in de publiciteit te treden. Met succes, want verschillende kamerleden hebben zich inmiddels gemengd in de discussie en inmiddels zijn zelfs kamervragen gesteld over het onderwerp. Mochten kamerleden Vietsch en Vroonhoven erin slagen Vreewijk te voorzien van een monumentale status, dan ligt de bal definitief weer bij Com·wonen. Dat zal de corporatie koste wat kost willen voorkomen, want in een dergelijke situatie kunnen de sloopplannen linea recta de prullenbak in. Hoewel gemeenten monumentale statussen niet altijd even serieus nemen (zie het voorbeeld van de fietsbrug in Nijmegen), heeft een woningcorporatie zich te schikken naar een dergelijk besluit.

Elke ervaren beleidsanalist zal Com·wonen daarom ook adviseren de sloophamer neer te leggen en bepaalde stappen voorafgaand aan het besluitvormingsproces over te doen. Of de fouten te herstellen zijn valt nog te bezien, maar wat de bewoners betreft heeft Com·wonen haar diepste dal al bereikt. Er is maar één weg en dat is omhoog. Com·wonen moet in overleg met de bewoners treden. Daarvoor is het nóóit te laat. Bewoners voelen zich niet serieus genomen door Com·wonen en voor de corporatie valt juist dáár de nodige goodwill te behalen. Als Com·wonen water bij de wijn doet, zijn de bewoners meer dan bereid om aan hun kant over concessies te praten. Maar bovenal moet Vreewijk blijven wat het is: een oase van rust in wereldstad Rotterdam.

november 9, 2006

De doodstraf

Geplaatst onder: Politiek, Opinie, Voorpagina — Jaap @ 2:20 am

Dood door verhanging, was het oordeel van de rechtbank die zich boog over de zaak die was aangespannen tegen voormalig dictator Saddam Hussein. Dat zet je aan het denken. Een groot deel van Nederland is op dit moment vóór de doodstraf. Ik persoonlijk niet. Ik vind het één van de meest walgelijke vormen van genoegdoening aan de slachtoffers van een misdrijf. Walgelijk, omdat ik vind dat vergelding geen rol mag spelen bij het bepalen van strafmaten. De doodstraf is geen straf, het is vergelding.

Hans van Baalen van de VVD liet mij en met mij vele anderen van onze stoel vallen van verbazing met zijn reactie. Van Baalen gaf aan principieel tegen de doodstraf te zijn, maar voegde daar aan toe dat je er in “uitzonderingssituaties” niet onderuit komt. Wat een ongelooflijk domme en amateuristische reactie! Vertel mij eens, meneer van Baalen, hoe u letterlijk kunt zeggen dat dit “de enige juiste straf voor iemand die zoveel doden op zijn geweten heeft” is en dan toch nog principieel tégen de doodstraf kunt verklaren te zijn? Ik hoop oprecht dat de VVD deze verkiezingen niet meer dan 10 zetels krijgt, al is het alleen maar om u uit de Tweede Kamer te kunnen houden!

Onze huidige premier laat zich ook flink kennen door aan te geven het “een oordeel dat past bij het schrikbewind” te vinden. Maar, voegt meneer Balkenende er aan toe, “De doodstraf hoort eigenlijk niet”. Dus het oordeel “doodstraf” past bij het schrikbewind dat Saddam Hussein gevoerd heeft, maar de doodstraf hoort niet uitgesproken te worden. Waar zijn we dan in godsnaam mee bezig? Als je tegen de doodstraf bent, ben je dat toch ook in de meest extreme gevallen? Daar gaat het toch juist om? Het is toch een signaal waarmee je aangeeft je niet te hoeven verlagen tot het niveau van de dader? Ik hoopte dat wij in Nederland deze middeleeuwse praktijken toch achter ons zouden kunnen laten, maar blijkbaar voelt onze minister-president, net als van Baalen, toch dat de doodstraf te rechtvaardigen is.

Ik persoonlijk respecteer het oordeel. Dat spreekt wat mij betreft voor zich. Wie ben ik, als Westerling, om mij te gaan mengen in de rechtspraak van een land in het Midden-Oosten? Ik keur de doodstraf niet goed en vind dat hij in Nederland uiteraard nooit ingevoerd, laat staan uitgesproken mag worden, maar als het Iraaks strafrecht wél voorziet in een doodstraf, heb je dat te respecteren. Ook al is het in de vorm van verhanging. Het verbaast me niet dat de Verenigde Staten of de Verenigde Naties zich niet mengen in deze uitspraak, hoe mensonterend hij ook is. Wel onderstreept het wat mij betreft de onbetrouwbaarheid en hypocrisie van met name de Verenigde Staten, die blijkbaar menen zich slechts te moeten mengen in onacceptabele situaties wanneer het hun uitkomt. Niet dat ik vind dat ze opnieuw moeten ingrijpen, dat zou immers een vrij hypocriet standpunt zijn, gezien mijn eerdere commentaar.

oktober 3, 2006

Marco’s brievenbus

Geplaatst onder: Sport, Voorpagina — Jaap @ 11:52 am

Onderstaande brief vond bondscoach Marco van Basten vanochtend in zijn brievenbus:

Beste Marco,

Allereerst wil ik je graag bedanken. Het selectiebeleid is de afgelopen jaren nog nooit zo goed geweest als onder jouw bewind. Natúúrlijk horen idioten als van Nistelrooij, Davids en Seedorf niet in Oranje thuis. En van Bommel is al helemáál een lachertje! Ik kan het alleen maar toejuichen dat grandioze spelers als Timmer, Jaliens, Heitinga, Mathijsen, Landzaat en Vennegoor geselecteerd worden, al vraag ik me oprecht af waar Maduro is gebleven.

Vervolgens wil ik je feliciteren. In mijn jaren in het voetbal heb ik lange tijd niet meer zulk een tactisch genie langs zien komen in het voetbal. Sneijder als controlerende middenvelder en spelverdeler? Ik had er nooit op kunnen komen! Edgar Davids kan dat toch helemaal niet? Ik vraag me oprecht af wat Nederland nu te zeuren heeft. En natuurlijk moet van Nistelrooij niet zulke kritiek hebben. Het kan toch niet zo zijn dat als je topscoorder bent van de Premier League of bij Real Madrid speelt, je ook nog aanvoer vanaf de vleugels nodig hebt? Als je zo goed bent, maak je zelfs doelpunten zonder bal!

Niets dan lof over het selectiebeleid en de tactieken, ik zou het nooit beter kunnen! Ga zo door, dan redden jullie het wel!

Met vriendelijke groet,

Joachim Löw
Bondscoach “Die Mannschaft”

Volgende Pagina »

Gemaakt met WordPress met Nederlandse vertaling