Een lesje democratie
Een land waarin mensen als Piet Heijn Donner gekozen worden als politicus van het jaar, daar is het slecht mee gesteld. Dat hij de complete VVD-fractie achter zich liet, is natuurlijk wél weer reden om er wat op te drinken, maar het betekent nog niet dat ons land door capabele mensen wordt bestuurd. Als de strijd gaat tussen Donner, Zalm en Verdonk, begin ik me toch een beetje te ergeren aan de keuzes die mijn mede-Nederlanders en ik samen hebben gemaakt.
Waar ik vorige week fel reageerde op de opmerking “het wordt tijd dat deze regering vervangen wordt”, begin ik nu toch een beetje te twijfelen. Of ja, mijn standpunt is natuurlijk heel duidelijk, het is totaal onwenselijk dat een politicus of, erger nog, een heel kabinet aftreedt of “valt”. Het zou de derde keer op rij zijn en daarmee schep je wel verwachtingen voor het volk. Als wij vinden dat er iets mis is, treedt blijkbaar iedereen in Den Haag af, dus de volgende keer eisen we dat toch ook gewoon weer? Die trend moet zich niet doorzetten en daarom is het goed dat dit kabinet gewoon blijft staan waar het staat.
We leven in een vertegenwoordigende democratie, wat dus betekent dat een kabinet voor bepaalde tijd (4 jaar) zijn mandaat kent. Dat belang moet niet onderschat worden. Als wij ons hier laten leiden door populisten als Wilders en de Vries, ga je er namelijk alleen maar op achteruit.
Een lesje democratie. In Nederland kennen wij een meerpartijenstelsel dat als doel heeft het volk te vertegenwoordigen in het maken van beleid en wetten. Het mandaat geldt in ons geval gedurende 4 jaar. Dat stelsel is belangrijk in onze brede samenleving. Nederland kent een vrij hoge steun voor de linkse partijen, in vergelijking tot andere landen. Ook kennen we een hoog gehalte rechtse steun, wat dus betekent dat je eigenlijk nooit het één of het ander kunt hebben.
Al deze partijen hebben hun issues. Zo heeft Groenlinks het milieu om zich druk om te maken, de SP het sociaal beleid, de D’66 onderwijs, de VVD voornamelijk economische issues en de LPF maakt zich erg druk om immigratiebeleid. Samen vormen deze en andere partijen dus een grote groep mensen die zich eigenlijk met alle issues bezig houdt. Deze groep is naar ratio gevormd aan de steun van het volk. Ze houden elkaar ook scherp op deze issues en in het onderling overleg (het poldermodel) vormen zij een compromis over een bepaald voorstel.
Terug naar dit kabinet. Het probleem met dit kabinet is eigenlijk dat het te arrogant is. Het pretendeert het algemeen belang te dienen, het pretendeert objectief te zijn, terwijl dat eigenlijk helemaal niet mogelijk is in Nederland. Elke partij is subjectief en richt zich vooral op z’n eigen doelen. Dat moet je erkennen, je moet enigszins respect tonen voor andermans mening, anders ben je simpelweg geen democratische partij en hoor je niet in een stelsel als dit thuis.
Aftreden, dus? Dat lijkt me niet. Wij, het Nederlandse volk, hebben ons vertrouwen uitgesproken in een regering. Dat de VVD en de PvdA tot grootste partijen werden verkozen is daarbij eigenlijk irrelevant, aangezien daaruit alleen maar af te leiden valt dat de regering één van twee partijen gaat bevatten. Niet dat het per definitie gaat bestaan uit die twee partijen. Dat ik liever een regering had gezien die ook de PvdA bevat, is een ander verhaal. Wel wil ik voorstellen een keer een échte verkiezing politicus van het jaar te houden en daarin alle leden van het Kabinet te betrekken.
Een positief puntje vandaag is dat Huntelaar z’n keuze heeft gemaakt. Minder is dat hij niet naar mijn clubje, maar naar Ajax vertrekt, maar goed. In ieder geval zijn we nu eindelijk van het gezeik af. Bill Gates is persoon van het jaar, volgens Time, wat me weer gerust stelt. In ieder geval is er voor mij dus ook nog een kansje.
En tot slot, rijd voorzichtig, voor je het weet, ligt er een eland op je motorkap